Özledim...

Uzaklardan bir ses olmanı isterdim, bir selam, bir nefes... "Üşüme" diye seslenmeni isterdim... Bir el olmanı isterdim, bir kol... "Özledim" deyip sarılmanı... En karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim. Kınalı bir bahar gibi, umut ışığı olmanı isterdim hayatıma... Gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna, ağlasaydım doya doya ...geçerdi üşümesi yüreyimin,geçerdi üşümesi içimin kirpiklerimde yagmurlar dumanlanmasdı biliorum...
seninle suları yesil bir ırmayın kıyısında buluşmak,saclarının kokusundan öpmek içime çekmek ve senin soluyundan içmek, sana sarılmak,kuçaklamak,uçmak isterdim...
ama nafıle,aramısdakı butun yollar kapalı...bütün dallar kesik.....yokluyun bus gibi soyuk....üşüyorum.......yüreyimde donmuş sankı.göslerimde......
atesler içinde bedenim..öle bir üşüme ki,hiç bir sey ısıtmıor artık.butun uzuvlarımuyuşmuş.ezip geçior ruhumu acılar.....
yoksun işte,kalbımın kuyusu en hasın sesle inliyor simdi..
kirpikleri kırılan bır samanın tenınde,arılı şiirler topluorum geceleri şimdi..
bilirim,sevmekve öslemek bir atase dokunmaktır,yakmaktır yureyını yangınlrda.ama ben üşüyorum.yokluyun bus gibi soyuk.yakacak bir seyimde yok.
aglıoyrum busa dönüşüyor gös yaslarım...aglıyorum akıp gidior gösyaslarım çaylayanlara.......
bakakalıyorum ardından çaresis,,,,,
ah!birel olsan dokunsan alnıma,okşasan saçlarımı şefkatle...geçerdi agrısı basımın,geçerdi biliorum..........bir gül olsaydı bahcemde,koklasaydım nefes nefes,çekseydım içime derin derin.......birgös olup baksaydın göslerime,çekip alsaydın içindeki hüsnü.... ah!bir bilsen nasıl sevinirdi yüreyim..nasıl sewinirdi dudayımdaki gelincik
susuorum artık derin derin...ve sessizce soluyorum bir hazan yaprayı gibi....oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya,anlatmaya ...anlasılmaya,oysa ne çok istiyorum,tüm bedenimden söküp almanı yalnıslıyımı,hıcranımı bir tılsımla.......
yüreyimden kanrevan.dıkenler acımasıs,ayaklarım kırık koşamıoırum artık doruklara..menzil uzak.....gel.yüreyim ol.aglayan gözlerim ol her damlada.yeniden doyur beni.yeniden doyur umudumu.her ölduyumde yeniden yarat ki,seni ne kadar öslediyimi Aanlatayım yeryusundeki butun canlı cansıs varlıklara,ne kadar çok sefdiyimi...
önce sen gel sevgilim solmadan resimler,şiirler sislenmeden....islenmeden geceler.....sonra ölüm gelsin.......
yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazın sesle inliyor şimdi...

Yalnızlık

Sonu olmayan bir uçuruma duser gibiyim senin olmadigin yerde


Nasil ki bir çocuk ninnilerle avunursa ben anilarimla avunurum her zaman


Anilarim bir sinema seridi gibidir gozlerimin karanlik çukurlarinda


Goz yaslarim yagmur, dusuncelerim çamur olmustur


yalnizlik uçurumunda.....






Dün yine yalnızdım...
Uzun uzun düşündüm.
O eski günleri
İnan özlemle tutuşunca
Bir başka nefes alıyor insan.


Seni düşündüm....
Gözlerini...
Ruhumu titreten,
O ince, zarif sesini...
Sonra birden durdum,
Ve hayal meyal hatırladığım
O ilk karşılaştığımız an geldi aklıma!
Senin gözlerime bakamayışın,
Ve benim bu halinle
Seni ne kadar da
Masum bir kar tanesine
Benzetişim geldi aklıma.


Zaman geceyarısı.....
Yine sen düştün aklıma,
Sanma ki unuttum.
Ama her seni hatırlayışımda
İnan bana
Seni sen olduğun için
Ne kadar da çok
Sevdiğim aklıma geliyor.


Söyle bana,
Benim seni her düşündüğümde,
Sende beni biraz olsun
Anımsayabiliyor musun?

Bunu birkaç yıl önce yazan o çok sevdiğim insana teşekkürler...